Tip Top Sailing Weblog

10 Jaar eerder dan aanvankelijk de bedoeling is geweest, hebben (voornamelijk) mijn man en ik een zeiljacht gekocht.
De datum van overdracht nadert; de zeiljacht zal “echt van ons” zijn en kunnen wij er over beschikken, wanneer we maar willen, en al onze vrije uurtjes op ‘t water gaan vertoeven. Maar dan ... paniek steekt de kop op, want wat is het geval: ik (José) heb totaal nog nooit gezeild!
Mijn man is bekend met basishandelingen en heeft in het verleden “meegevaren”. Ik daarentegen heb alleen maar “naar bootjes gekeken”.

Na dagen te hebben ge-googled, kwam ik gelukkigerwijs op www.tiptopsailing.nl terecht.
Nog gelukkiger werd ik nadat ik geklikt had op “Cursussen op maat” en in ’t bijzonder “Zeilcursus voor vrouwen”. Eureka!

Zo gezegd, zo gedaan.
Een driedaagse cursus op eigen boot gedaan.

Beste Ruud,
Je kunt trots zijn op je manier van les geven!
De terugreis naar Steenbergen verliep vlek-ke-loos! Onderweg vooral blijven communiceren, herhalen wat we geleerd hadden, gelachen, geoefend en bovenal genoten!
Eenmaal door de sluis (waar trouwens het “brengen” naar de bolder verliep alsof we jarenlange ervaring hebben …) hebben we aangemeerd bij de steiger om te lunchen.
Het touw over de bolder werpen ging zomaar goed. Om te voorkomen dat we in de weg lagen als er veel boten moeten wachten voor de sluis, besloten we om de touwen weer los te maken en om de steiger heen te varen en daar aan te meren. Ongelofelijk! ´t Ging weer vlekkeloos.
Bij de tweede sluis (excuus dat ik geen namen gebruik, want die weet ik nu weer niet) moest ik zelfs even in z’n achteruit omdat er een verlate vierde boot door de sluis wilde. Zo kalm en rustig ben ik nooit geweest volgens mij In z’n vrij, roer richting waar ik naar toe wil en achteruit maar. STOER!
Ik, José, heb op de motor gevaren, vanaf die rood/groene boei bij jullie haven waar ik elke keer omheen moest, tot in Steenbergen tussen de appartementen!
En Maarten op de Steenbergse Vliet de zeilen in laten pakken. Och, wat kan ik sinds ’t weekend toch goed delegeren!?
De haven invaren vond ik toch meer iets voor Maarten. Dat vond ik weer stoer om HEM te laten doen.
Maar oh wat was dat eng zeg! Al die mensen op ’t balkon, op andere boten en op het terras … ze liepen uit om ons bootje weer eens te zien varen.
En wat denk je? Vaart ie de verkeerde box in! Hé cool man, niks aan de hand, in z’n achteruit, ietsje bijsturen en weer zoetjes aan vooruit.
Joseetje wordt naar de eerste paal gebracht, touwtje er omheen, naar stuurboord, om andere paal touwtje leggen. Opeens vele handen om de touwen voorin aan te pakken of aan te geven. Maarten sturen met de touwen … nog twee metertjes …. Stop! we liggen. Oh wat zijn we trots.
Ze waren nog nèt niet gaan applaudisseren, maar je voelde de spanning/opluchting, hoe je ’t ook maar noemen wilt.

Beste Ruud, je mag jezelf op de schouders kloppen.
We waren het gesprek van de middag omdat we varen en aanmeren alsof we dat al jaren doen. En de manier waarop … men vond het wel een aparte manier, maar wel praktisch en blijkbaar wel erg makkelijk (ja dag, ze moesten eens weten).
Het mooiste compliment kwam eigenlijk van de havenmeester: jullie EERSTE boot? Ja! Goh ... alsof jullie al jaren varen.
En dat komt dan uit de mond van een kenner!
We kwamen om kwart voor 5 aan in Steenbergen, maar zaten pas om 22 uur in de auto richting huis.
We waren moe, maar boven alles zeer tevreden over het weekend.
Dank je wel voor je geduld en wijze woorden, al zal Maarten daar niet altijd mee eens zijn omdat ik nu dus ook kan delegeren hahaha.

Misschien tot ooit eens een zeilcursus met de vriendinnenclub “Natte Nagels”?

Met zonnige groeten, ook namens Maarten,
José van den Ende-Leftew