Overtocht van Koper (Slovenie) naar Gouvia Marina (Corfu) met de Bavaria 34 “HAPPY DAY “.

De route.

Zaterdag 23 februari 2008 

Om 17.30 uur zijn we met de slaaptrein van Utrecht naar Milaan vertrokken.

Zondag 24 februari 2008

Aankomst  in Milaan en met de gewone trein via Venetie naar Trieste. Door de mist hebben we weinig van Venetie en het landschap gezien. Na aankomst in Trieste, met de taxi naar Koper. Dit was noodzaak omdat er op zondag geen bussen reden.

Aankomst in Koper.

Bij aankomst in de haven van Koper ontmoeten we John, Edwin en Peter van TipTop Sailing. Zij hadden de boten in de afgelopen weken vaarklaar gemaakt.We hebben nog even met wat kleinigheidjes geholpen en zijn toen de omgeving gaan verkennen.

Maandag 25 en dinsdag 26 februari 2008

Vanwege de dichte mist zijn we niet kunnen vertrekken. We hebben ons echter geen minuut verveeld, en hebben samen met de bemanning van de andere boten de nodige pizza’s en drankjes weggewerkt.

De mist.

John en Edwin waren inmiddels al met de auto op terugtocht naar Willemstad. Peter was er nog, hij zou op een van de vier Happy boten meegaan.

Paul van TipTop Sailing, Gerrit-Jan een instructeur van TipTop Sailing, en ik zaten op de Bavaria 34.

Woensdag 27 februari 2008

De mist was bijna opgetrokken en we vertrokken naar de volgende haven, nadat Paul daar bij de autoriteiten de papieren in orde had laten maken, kon de tocht dan eindelijk beginnen.

Wachten op papieren.

Het eerste traject van 280 mijl naar Vieste (Italie) zou ongeveer 44 uur gaan duren.  Het was een rustige licht bewolkte dag.

Donderdag 28 februari 2008

Afgelopen nacht ook goed doorgekomen, en omdat het m’n eerste nachtelijke  tocht was, heb ik de wacht samen met Paul of Gerrit-Jan gedaan. De volgende wachten heb ik wel alleen gedaan. Genoeg ervaring opgedaan in die eerste nacht denk ik. Het was wel een heel bijzondere ervaring. Zo’n pikdonkere nacht met alleen maar rood, groen en witte lichtjes. En af en toe een grote lichtvlek van een ferry.

Zo donker was het s’nachts.

En zo was het de volgende dag.

filmpje1.mp4

Overdag en s’avonds hebben we kunnen genieten van een mooie kalme zee. s’ Nachts om ongeveer 2 uur kwamen we aan in Vieste.

Vrijdag 29 februari 2008

Overdag Vieste bezocht en om 16.00 uur  vertrokken voor het laatste traject van 240 mijl, tenminste dat dachten we. Het was een mooie rustige dag en met de apparatuur op automaat, was het heerlijk genieten van het zonnetje. En wederom een nacht met veel, heel veel sterren.

De navigatieapparatuur.

Zaterdag 1 maart 2008

Eindelijk wind uit de goede richting.

s’Morgens rond  6 uur kregen we wat wind, en konden de zeilen worden gehesen. En onze Bavaria 34 vaart lekker, of het nu op de motor of onder zeil is. We hebben enige uren lekker kunnen zeilen met een snelheid van ruim 7 knopen. Maar hoe later het werd, hoe meer wind er kwam. Op een gegeven moment hadden we 28 knopen wind (windkracht 7) en zeer lastige golven. Hierdoor werden we teveel richting Albanie weggezet. Later op de middag werd besloten terug te gaan naar Otranto (Italie).Gerrit-Jan heeft de gehele dag gestuurd, en laten zien dat hij daar zeer bedreven in is.

Gerrit-Jan in actie.

Na de nodige uren ploeteren zijn we s’nachts de haven van Otranto binnengevaren.

Zondag 2 maart 2008

Overdag Otranto bezocht en om 16.00 uur motorzeilend met windkracht 3-4  vertrokken voor de laatste 70 mijl naar Gouvia. Dit met de Bavaria 38 aan stuurboord.

De Bavaria 38 van Rob en Jogien.

Maandag 3 maart 2008 

Afgelopen nacht om 3 uur de haven van Gouvia Marina binnengelopen, de thuishaven voor deze HAPPY flottielje vloot van TipTop Sailing. We hebben het gehaald en nemen er een borrel op. Overdag wat geluierd en s’avonds weer gezellig uit eten/drinken met de bemanning van de 31 en de 38. De bemanning van de 42 was i.v.m. werkzaamheden al naar huis.

Dinsdag 4 maart 2008

Een deel van de TipTop vloot, herkenbaar aan de gele bimini’s.

Gerrit-Jan is vandaag vertrokken, en met hem onze kok. Ik heb overdag een beetje geholpen (stikkers plakken, bijboten in orde maken e.d.). s’Avonds, hoe kan het ook anders, lekker met z’n allen naar de Griek.

Woensdag 5 maart 2008

Rustdag en s’avonds na het eten nog gezellig wat gedronken (de kladjes moesten op)

Donderdag 6 maart 2008

De terugvlucht.

Vandaag met de bemanning van de 38 teruggevlogen naar Amsterdam. Het waren fantastische dagen, en zeker voor herhaling vatbaar.

TipTop Sailing, bedankt voor de goede zorgen het was “TIPTOP” geregeld en ik kom hier zeker terug. Waarschijnlijk op de 34, want die vaart wel heel lekker.

Een sportieve groet, van het meest onervaren, maar daarom niet minder fanatieke, niet zeeziek geworden, bemanningslid van de Happy Day. Het waren HAPPY DAYS.

Jan Sloots

Van Port Saint Louis (zuid Frankrijk) naar Corfu.

Wat vooraf ging.

Afgelopen zomer na een heerlijke zeilvakantie in Nederland en België op “onze” boot de No Worries, kwamen we weer in Willemstad aan. In het toiletgebouw van de Batterij hing een bericht van TipTop. Dit ging over investeren in een eigen boot in Griekenland en voor de verhuur, 12% rendement te verkrijgen. Veelvuldig overleg met het thuisfront, TipTop, accountant en de bank hebben uiteindelijk geresulteerd in de aankoop van de Be Happy. Een nieuwe Jeanneau 36I. Een van de voordelen, naast het kostendekkende rendement, was voor mij dat de boot zou worden afgeleverd in zuid Frankrijk. Van daaruit moest hij (of is het een zij?) te worden overgevaren naar Corfu. Een voordeel want zo’n avontuur is natuurlijk prachtig! Tenminste dat was mijn verwachting. Hieronder het verslag van de overtocht die met recht een avontuur genoemd mag worden.

De voorbereiding.

Samen met een vriend (Mark), welke ik 3 jaar terug heb ontmoet tijdens onze, via TipTop geboekte flottielje in Corfu, en een door TipTop aangewezen ervaren schipper (Ton) zijn we meerdere keren bij elkaar geweest. Natuurlijk na een uitgebreide kennismaking, ging het over wat mee te nemen en wat aan boord diende te zijn met name voor de veiligheid. We wilden natuurlijk graag met z’n drieën ook aan en weer thuiskomen. Het bepalen van de route was wat lastig vanwege de afhankelijkheid van het weer en met name de wind. De eerste etappe zou in ieder geval gaan naar, richting of een stukje voorbij Marseille. Het zo genaamde inslingeren (wennen aan golfslag e.d.) zou zo plaatsvinden en het slikken van de anti-zeeziektepillen zou dan weer kunnen worden afgebouwd. Goed plan dus. Het pakken kon beginnen.

De reis.

De reis begon met een dag treinen. Via Roosendaal, Brussel en Nimes kwamen we aan in  Arles. Van daaruit nog met een taxi naar de haven en in het donker de boot zoeken. Natuurlijk lukte dat ook en na een eerste inspectie moest de interne mens worden versterkt. Een avontuur aangaan met een lege maag was natuurlijk geen optie. De volgende 2 dagen hebben we vooral besteed aan het definitief vaarklaar maken van de prachtige boot. Daarnaast hebben we natuurlijk boodschappen gedaan om ook op zee te kunnen eten en drinken en dan iets anders dan de blikken nasi en soep en het water welke reeds door TipTop waren aangeschaft. We waren klaar voor vertrek. Was het weer de eerste dag (29 februari) letterlijk korte broeken weer.

           (Be Happy klaar voor vertrek)

Het vertrek op zondag was het weer goed maar minder. We vertrokken en kwamen uiteindelijk aan in Cassis, 75 mijl verder. Alles was prima gegaan, echter het weer werd minder, dus de overtocht naar Corsica werd nog niet ondernomen maar we besloten een stukje verder langs de Franse zuidkust af te zakken. We kwamen de volgende dag uit in Cavalaire sur Mer. Een plaatsje voor Saint Tropes. Uiteindelijk hebben we daar 4 dagen verwaaid gelegen. Mede op aangeven van de windkrachtverwachting van 3 á 4, welke we via TipTop hadden doorgekregen, besloten we uiteindelijk om de oversteek naar Corsica te wagen. En hier begon het avontuur, de wind werd kracht 7 (met uitschieters naar 8 misschien wel 9), maar erger nog de golven waren hoog, heel hoog (4 á 5 meter, sommigen zeggen 6), kwamen van schuin achter met een soort centrifugegevoel tot gevolg. Pillen of niet 2/3^e van de bemanning werd zeeziek. Gelukkig dus heeft Mark ons veilig gestuurd naar Cargèse (midden west Corsica), alwaar we de rest van de nacht konden bijkomen en warm worden. Ik heb nooit in doodsangst gezeten (het is tenslotte een fantastische boot waar niet zomaar iets mee gebeurt, maar heb me wel regelmatig de vraag gesteld; “is dit leuk?” Het antwoord laat zich makkelijk raden. Hoe het kan blijft een raadsel maar de volgende dag was de zee rustig, het weer zonnig en zijn we 3 keer vergezeld door een school (of klasje) dolfijnen gevaren naar Bonefatio in het zuiden van Corsica.

Een binnenkomst ‘s avonds laat als in een sprookje. De mooi uitgelichte baai tussen de rotsen deed ons allen stil vallen. Prachtig. Aangezien we moesten tanken konden we pas na 10 uur vertrekken, geen probleem konden we ook eerst nieuwe bananen, appels en vers brood kopen. Gelukkig zijn de winkels daar ook op zondagmorgen gewoon vroeg open en bakken de bakkers.

(Bonifatio)

Het plan was direct door te varen naar Palermo op Sicilië een tocht van 280 mijl, waar we dus ruim 40 uur over zouden doen. We hebben het gedaan, wederom omdat de weersverwachting zeer goed was (vlakke zee en windje 3). Dit klopte wel ongeveer de eerste 3 uur, daarna trok de wind weer aan zodat we uiteindelijk de overige 37 uur wederom bar weer hebben gehad. Deze keer was ik echter wel op tijd, goed aangekleed waardoor de kou te hanteren was. De pillen hadden echter nog steeds niet het gewenste effect, helaas, maar we hebben het gehaald door regelmatig af te wisselen en af en toe een hazenslaapje te doen. Wederom, leuk was anders. Van Palermo naar Messina was een prima tocht en ook de oversteek van oost Italië (waar we een korte tussenstop hadden gemaakt, vanwege het omslaan van het weer) naar Corfu, was een waar genoegen. Vooral van de nacht, de prachtige sterrenhemel en het opkomen van de zon boven Paxos heb ik bijzonder genoten.

 (Paxos bij zonsopkomst)

Uiteindelijk zijn we zaterdag rond het middaguur ontvangen door Paul Timmermans van TipTop die ons op de kade stond op te wachten met een fles champagne. Deze ging natuurlijk gelijk open en na een (klein beetje) over de boot te hebben gespoten ging de rest de nuchtere maag in, heerlijk.

Terugblik.

Terugkijkend op de reis kan ik niet anders concluderen dan dat het een prachtige ervaring is geweest, afgezien van de kou en het zeeziek zijn. Daarnaast heb ik vooral genoten van het andere (betere) weer, de zee, de dolfijnen, de sterren, de boot, de rust en de bezigheden aan boord. Ik zou morgen weer gaan!

Wijzelf zijn heel overgekomen en de Be Happy ligt klaar voor de verhuur de komende 5 jaar, daarna gaan we hem zelf weer gebruiken, tenminste dat is de planning, maar het is net als met het weer, iedere voorspelling hoeft niet uit te komen.

Joost Mommersteeg